Historia szkoły
Wiek XIX na ziemiach polskich był okresem olbrzymiego rozwoju szkolnictwa elementarnego. Pod zaborem pruskim funkcjonowały szkoły na zasadzie wyznaniowej. W 1872 roku, już po zjednoczeniu Niemiec, doszło do zmian w szkołach, językiem wykładowym stał się niemiecki. W tym okresie zaczęły powstawać oddzielne szkoły dla chłopców i dziewcząt, a co za tym idzie, dotychczas koedukacyjne szkoły zmieniały charakter. Bardzo często odrębne jednostki mieściły się w tych samych obiektach – były to szkoły podwójne (Doppel Volksschule). Szkoły ludowe kształciły dzieci objęte obowiązkiem szkolnym – w wieku od 6 do 14 lat. Również na terenach bydgoskich dzielnic podmiejskich powstawały szkoły ludowe, które tworzono jako szkoły wielowyznaniowe. Jedną z takich placówek była wybudowana w 1879 roku szkoła ludowa na Okolu (Gemeinde-schule Schleusenau) z siedzibą przy obecnej ulicy Nowogrodzkiej 3. Budynek dzisiejszej szkoły średniej, tak jak wiele innych w tym czasie w gminach podmiejskich, był przepełniony, dlatego pod koniec XIX wieku został rozbudowany. Plan rozbudowy został zatwierdzony w 1897 roku przez Johannesa Schwarze – radcę budowlanego. Prace budowlane prowadzone przez mistrza ciesielskiego Brunona Wiese zostały zakończone w 1898 roku, kiedy podwójna Szkoła Ludowa powitała pierwszych uczniów. Podział szkoły na nowo nazwanej ulicy – Nowoszkolnej (Neue Schulstrasse) – na dwie oddzielne części, odzwierciedlony był w architekturze budynku, który zarówno na stronie frontowej jak i tylnej, posiadał po parze ryzalitów, w których umieszczone zostały wejścia do obu szkół. Każda z nich posiadała odrębne pomieszczenia lekcyjne, zaś częścią wspólną była tylko aula położona na II piętrze (obecnie sala 22 oraz 18, 19 i 20). Piękna, historyzująca bryła budynku z czerwonej cegły, po rozbudowie mogła przyjąć olbrzymią liczbę uczniów
Pliki do pobrania: